Όλοι μας σχεδόν, σε οποιαδήποτε είδους σχέση συνάψουμε, ελπίζουμε, ευχόμαστε και πολλές φορές απαιτούμε από τον άμεσα εμπλεκόμενο, αμοιβαία ειλικρίνεια.
Το ερώτημα όμως που προκύπτει είναι απλό…
Πόσο έτοιμοι είμαστε, όταν έρθει εκείνη η στιγμή όπου η ειλικρίνεια γίνεται πράξη ;
…you can dance.
Και να ήθελες να μην μάθεις το τίτλο του διαγωνισμού αυτού, δεν γίνεται. Δεν γίνεται γιατί η παρουσιάστρια τον έλεγε τρεις φορές σε κάθε πρόταση που έλεγε. Ακόμα ηχεί στα αυτιά μου και μάλιστα με την original προφορά .
Είναι φανερό, ότι έπιασαν τόπο τα λεφτά των φροντιστηρίων… χαλάλι της… μπράβο.
Εννοείτε φυσικά ότι μετά το τέλος κάθε πρότασης, η οποία έμοιαζε με απαγγελία παραμυθιού σε τετράχρονο παιδάκι (ίσως από τον φόβο ή την ανασφάλεια του λάθους), ακολουθούσε το full teeth χαμόγελο των τριών δευτερολέπτων, για να συνειδητοποιήσεις αυτό που βλέπεις. Ίσως τώρα το χαμόγελο να οφείλεται και στην ικανοποίηση της παρουσιάστριας, που έφερε άλλη μια πρόταση εις πέρας χωρίς λάθος… και η καθυστέρηση στην ομιλία της, να της πρόσφερε τον απαραίτητο χρόνο για να χαρεί το θρίαμβο της και να πάρει δύναμη για να συνεχίσει στην επόμενη. Ίσως λέω…
Οφείλω όμως να παραδεχθώ, ότι στο “so you think, you can dance” η γλώσσα πήγαινε ροδάνι… σφαίρα. Θα έβαζα και στοίχημα, ότι ήταν η πρώτη πρόταση που είπε μωρό, όπως άλλα μωράκια λένε “μαμά μαμ”, έτσι.
Πάντως αυτό που δεν βρίσκω σωστό, σε αυτού του είδους τα παιχνίδια-διαγωνισμούς, είναι να ψηφίζει ο κόσμος ποιος θα μείνει και ποιος θα φύγει. Που ξέρω εγώ για παράδειγμα, αν χόρεψε ή αν τραγούδησε καλά, ο ένας ή ο άλλος ;
Είναι άδικο για τα παιδιά. Εγώ μπορώ να συμπαθώ κάποιον που δεν είναι καλός και να θέλω να “διώξω” κάποιον που είναι καλύτερος. Αυτή τη δουλεία πρέπει κανονικά να την κάνουν οι κριτές, που έχουν επιλεγεί και ξέρουν και πέντε πράγματα παραπάνω από εμάς, αλλιώς τι τους έβαλαν εκεί, αφού αποφασίζω εγώ για αυτούς ; για δημόσιες σχέσεις ;
Αν όμως η παραγωγή θέλει τα έσοδα από τα sms και τα τηλέφωνα, μπορούμε να ψηφίζουμε εμείς για να αποχωρίσει ο παρουσιαστής. Εκεί ναι…
Γιατί κύριε με υποχρεώνεις για όσο διαρκέσει το παιχνίδι να βλέπω τον ίδιο παρουσιαστή ;
Γιατί μου στερείς την ευκαιρία να ολοκληρωθώ σαν άνθρωπος, αφού δεν μπορώ να δω το παιχνίδι λόγω του παρουσιαστή. Που θα βρω εγώ το δίκιο μου ;
Η ίδια μούρη, δύο τρεις μήνες ; είναι δυνατόν ; δώσε μου την ευκαιρία να χρησιμοποιήσω το κινητό μου. Δώσε μου την ευκαιρία να γίνω μέρος αυτής τηλεοπτικής χαράς που προσφέρεις, άσε με να νοιώσω κομμάτι από το πρόγραμμα σου, άσε με να ανεβάσω την AGB σου, άσε με να σου φανώ χρήσιμος.
Τι να πω, ώρες ώρες δεν μπορώ να μπω στη λογική τους.
Ζητώ συγνώμη για το παραπάνω παραλήρημα, αλλά αφορμή ήταν ότι το εν λόγω παιχνίδι, για δυο μέρες τηλεθέασης μου στοίχισε δυο μπαταρίες τηλεκοντρόλ και μια αγκύλωση στον αντίχειρα του αριστερού χεριού, αφού για τρεις ώρες έπρεπε να πατάω το mute, για να μην ακούω την παρουσιάστρια.
Άσχετο… εγώ που παλιά ήμουν μοντέλο, μπορώ να γίνω χρηματιστής ;
Τελικά βλακείες έγραψα τις προ άλλες για της τσόντες και τις εφημερίδες που τις μοιράζουν απλόχερα.
Η πραγματικότητα με εξέθεσε.
Οι εφημερίδες που κάνουν την εν λόγω προσφορά αυξάνονται και οι “παλιές”, αυξάνουν τον αριθμό των DVD. (αν δεν κάνω λάθος κάτι πήρε το αυτί μου για 16)
Σε λίγο το Π.Σ.Κ. θα δίνουν τις ταινίες και μεσοβδόμαδα το ράφι για να τις βάλεις.
Μην τρέχεις και στο ΙΚΕΑ για το ράφι… βάλε βενζίνες, διόδια, χο-ντογκ και μπισκοτάκια στο τέλος… δε λέει.
Πλάκα πλάκα η κίνηση αυτή σου δίνει και την δυνατότητα να το δεις και σαν χόμπι.
Να ψάχνεις ταινίες παλιές που είναι συλλεκτικές, να ανταλλάσεις τις διπλές σου, με φίλους σου, να τις αξιολογείς βάση της σπανιότητας τους, να τις κοστολογείς και γενικά ότι γίνεται, ας πούμε, με τα γραμματόσημα και τις πεταλούδες.
Βλακεία μου… δεν το είχα σκεφτεί πιο πριν αυτό.
Το περίεργο όμως είναι, πως δεν το σκέφτηκε η κυβέρνηση, για να “σπρώξει” το νέο βιβλίο της ιστορίας.
Ίσως αν έβαζε μαζί και 5-6 DVD, τα πράγματα να ήταν διαφορετικά.
Πιο πολύ για τους δασκάλους βέβαια, γιατί οι μαθητές γυρίζουν τις δικές τους, τις προσωπικές, τις οποίες τις ανταλλάσουν με Bluetooth μέσω κινητών, στο οποίο έχουν βάλει και μνήμη 1GB, για να χωράει και των άλλων σχολείων τα videaκια και έτσι δεν έχουν ανάγκη και το ράφι.
Προς αναμονή λοιπόν, του ραφιού ή έστω μιας θήκης ρε αδερφέ !
