Monday, May 28, 2007

Του Αγίου Πνεύματος

Σήμερα το πρωί που πήγαινα στην δουλειά μου, μου δημιουργήθηκαν κάποιες απορίες σχετικά με την γιορτή του Αγίου Πνεύματος. Σκέφτομαι λοιπόν…

Γιατί το Άγιο Πνεύμα να κάνει τέτοιες διακρίσεις ; γιατί να το γιορτάζουν με αργία οι μισοί Έλληνες ; οι άλλοι μισοί τι είναι ; γιατί τους στερεί το δικαίωμα να το γιορτάσουν και αυτοί ; και στο φινάλε, είναι ή δεν είναι χριστιανική γιορτή ; και αν είναι, γιατί την γιορτάζουν οι μισοί χριστιανοί ; το Άγιο Πνεύμα το δέχεται αυτό ; ο Χριστόδουλος τι λέει για όλο αυτό ; γιατί χωρίζουν τους χριστιανούς σε παιδιά και αποπαίδια ; είναι δυνατόν η θρησκεία της αγάπης προς τον πλησίον, να διχάζει έτσι τους χριστιανούς ;

Τέτοιες απορίες λοιπόν μου δημιουργήθηκαν.

Θα μου πεις τώρα, κάτσε ρε φίλε, τι φταίει το Άγιο Πνεύμα αν κάποιοι αποφάσισαν να γιορτάζεται έτσι επιλεκτικά ;

Και θα σου απαντήσω ότι φταίει φίλε μου, φταίει. Φταίει γιατί το επιτρέπει. Αν εσύ ήσουν το Άγιο Πνεύμα θα το δεχόσουν αυτό ; δηλαδή... στο Άγιο όνομα σου, να γίνεται τέτοια διάκριση και διχασμός μεταξύ των πιστών σου ; φαντάζομαι πως όχι.

Θα μπορούσε όπως κατέβηκε σαν πύρινη γλώσσα την Πεντηκοστή και φώτισε τους Αποστόλους, έτσι να κατέβαινε και να έκαιγε τον εγκέφαλο του μπαγλαμά που σκέφτηκε να το εκθέσει έτσι.

Αλλά δυστυχώς δεν έκανε τίποτα.

Και μην μου πείτε ότι είναι και αυτό άλλη μια δοκιμασία για τον πιστό, γιατί μπορούμε αλλάζοντας δουλειά, να την αποφύγουμε. Άρα… δεν παίζει αυτό το ενδεχόμενο.

Βλέποντας όμως τις εκάστοτε κυβερνήσεις και τον Χριστόδουλο με την θρησκευτική ηγεσία, να μην κάνουν τίποτα, σκέφτηκα ότι κάτι πρέπει να παίζει, που ο απλός χριστιανός δεν μπορεί να το ξέρει και που θα δικαιολογεί αυτή την διάκριση.

Τι μπορεί όμως να είναι αυτό το κάτι, αφού στο χριστιανισμό όλα είναι φως φανάρι ;

Έτσι προχώρησα στη σκέψη ότι θα πρέπει να έχει σχέση με τους Αποστόλους και με τις δουλειές που κάνανε τότε, αφού ήταν οι πρώτοι που φωτίστηκαν. Έτσι κατέληξα, ότι εδώ είναι και το ψέμα… δεν ήταν οι Απόστολοι, οι φτωχοί ψαράδες που μας μάθαιναν, αλλά υπάλληλοι στις αντίστοιχες ΔΕΚΟ της εποχής, δάσκαλοι, δημοσιογράφοι, εφοριακοί κτλ.

Και ο λόγος είναι προφανής… για να μην δημιουργηθούν λάθος πρότυπα.

Όλοι θα ταυτίζανε το επάγγελμα με την φώτιση και θα θέλανε να γίνουνε δημόσιοι υπάλληλοι, ενώ τώρα… δεν θέλουν…

Έτσι σήμερα οι φωτισμένοι βρίσκουν μόνοι τους το δρόμο προς το Άγιο Πνεύμα μέσο των σωστών και ιερών επαγγελμάτων που έχουν επιλέξει, γι’ αυτό και είναι οι μόνοι που αξίζει να το γιορτάσουν.

Wednesday, May 23, 2007

Champions League

Σήμερα είναι ο τελικός του Champions League στην Αθήνα.

Ακούγοντας λοιπόν καθημερινά τους δύο αθλητικούς σταθμούς στο ραδιόφωνο, μου δημιουργείται η αίσθηση ότι γίνεται ένας χαμός στην Αθήνα και γενικά ένα τρελό πανηγύρι. Βέβαια αυτό είναι λογικό, όταν έχουν έρθει στην Αθήνα τόσες χιλιάδες Άγγλοι και αναμένονται σήμερα και οι Ιταλοί.
Ακούω ότι τριγυρίζουν στη πλατεία Συντάγματος, στο Μοναστηράκι, στη Πλάκα… τραγουδάνε συνθήματα, απλώνουν τα πανό τους, πίνουν τον Άδη από μπίρες και γενικά περνάνε καλά οι άνθρωποι και καλά κάνουν, οι ομάδες τους παίζουν και έχουν κάθε λόγο να είναι χαρούμενοι.

Η απορία μου είναι πόσο ενδιαφέρουν όλα αυτά, το απλό Έλληνα φίλαθλο ;
Και δεν εννοώ το ματς αλλά όλα τα παρελκόμενα.
Ο τελικός σαν τελικός και βέβαια με ενδιαφέρει και τον περιμένω και σαν πουτάνα (και ας μην παίζει ο Ολυμπιακός).

Γιατί όμως θα πρέπει να γιορτάζω για έναν τελικό που γίνεται στην πόλη μου και δεν έχω την δυνατότητα να πάω να τον δω από κοντά ;

Γιατί να γιορτάζω για έναν τελικό, που ΑΝ θα μπορούσα να βρω εισιτήριο, θα έπρεπε να το πληρώσω με όλο το μηνιάτικό μου ;

Γιατί να γιορτάζω για έναν τελικό, που θα κλείσει ένα μεγάλο μέρος της πόλης και θα ταλαιπωρήσει χιλιάδες κόσμο που θα θέλει να πάει στη δουλειά του και που μπορεί να μην έχει καμία σχέση με το ποδόσφαιρο ;

Γιατί να γιορτάζω για έναν τελικό, που μου δίνει τον ρόλο του κομπάρσου στο όλο πανηγύρι και που όταν βγουν τα όργανα θα με βγάλουν έξω επειδή δεν χωράω ;

Γιατί να γιορτάζω για έναν τελικό, που έμμεσα μου επιβάλουν ότι θα πρέπει να συμμετάσχω κι εγώ σε αυτή τη χαρά του ποδοσφαίρου, για να κονομήσουν οι χορηγοί της διοργάνωσης και όλοι οι άμεσα εμπλεκόμενοι ;

Στο φινάλε, ποια η ουσιαστική διαφορά για το μεγαλύτερο μέρος των Ελλήνων φιλάθλων και οπαδών από τον περσινό ή τον προπέρσινο τελικό ;
Στο σπίτι μας θα είμαστε με φίλους… σουβλάκια ή πίτσες θα παραγγείλουμε… μπίρες η coca cola θα πιούμε και όλα θα είναι όπως σε κάθε τελικό.
Η διαφορά είναι, ότι όταν θα μας δείχνουν μετά τους πανηγυρισμούς, θα μας είναι γνωστοί οι δρόμοι.

Δεν ξέρω… γενικά είμαι άρρωστος με το ποδόσφαιρο, αλλά όλη αυτή τη χαρά που προσπαθούν μα μου μεταφέρουν και να μου περάσουν, δυστυχώς δεν μπορώ να τη συμμεριστώ.

Μακάρι να είμαι η εξαίρεση…

Saturday, May 19, 2007

Γενοκτονία

Ακούστηκε χθες από δημοσιογράφο ότι σήμερα γιορτάζουμε την γενοκτονία των Ποντίων το 1922.
Ε όχι ρε παιδία και γιορτή η γενοκτονία…
Έλεος πια.